Melody ของ Fan Ho พาสายตาเข้าไปในโครงสร้างอาคารที่ซ้อนกัน เส้นทแยงขนาดใหญ่และพื้นผิวสีเทาดึงความสนใจก่อนจะพบเงาบุคคลเล่นเครื่องเป่าอยู่ด้านล่าง ภาพไม่ได้เล่าเรื่องด้วยการขยายใบหน้า แต่ใช้ขนาดที่ต่างกันระหว่างโครงสร้างมหึมากับร่างเล็กเพื่อทำให้การเคลื่อนไหวหนึ่งชัดเจน ลองไล่สายตาตามเส้นอาคารแล้วกลับมาที่ช่องเปิดซึ่งบุคคลอยู่
Melody ของ Fan Ho ใช้เส้นอาคารไขว้กันล้อมบุคคลด้านล่าง
Alex in Wonderland ใช้พื้นที่สว่างมืดโค้งขนาดใหญ่สร้างจังหวะคล้ายเขาวงกต โดยมีเรือกับคนอยู่ในช่องเล็กทางขวา ทั้งสองภาพพาจากรูปทรงไปสู่ร่องรอยชีวิตด้วยวิธีต่างกัน ภาพแรกจัดพื้นที่ด้วยเส้นตรง ระนาบเอียง และโครงสร้างซ้ำ ส่วนภาพหลังเปลี่ยนทางเดินสายตาด้วยเส้นโค้งและความรู้สึกถูกโอบล้อม แม้ยังไม่ถามเรื่องอุปกรณ์ถ่ายภาพ ก็เข้าใจได้ว่าองค์ประกอบกำหนดการเล่าเรื่องอย่างไร
Alex in Wonderland ของ Fan Ho ใช้โค้งสว่างมืดล้อมเรือเล็กด้านขวา