ครอบครัวหนึ่งไปเก้าวัดในวันเดียวเพื่อหวังต่อชีวิตมารดาสูงวัย แต่ความต่างระหว่างสมาชิกค่อย ๆ ปรากฏระหว่างทาง 9 Temples to Heaven ของสมพจน์ “โบ๊ต” ชิตเกษรพงศ์ใช้การเดินทางนี้เป็นแกนของภาพยนตร์บันเทิงคดีเรื่องยาวเรื่องแรก หนังฉายรอบปฐมทัศน์โลกในสาย Directors’ Fortnight ที่คานส์ปี 2026 และเป็นตัวแทนไทยส่งชิงออสการ์ภาพยนตร์นานาชาติปี 2027 บทสัมภาษณ์ล่าสุดยังเผยเส้นทางจากการดูสู่การสร้างหนัง
เก้าวัดในวันเดียว เหตุใดจึงเป็นมากกว่าตารางเดินทาง?
เรื่องย่อทางการระบุว่าสกลทราบว่ามารดาอาจมีชีวิตอีกไม่นาน จึงพาภรรยา พี่น้อง ลูก และมารดาที่ป่วยออกเดินทาง หลายรุ่นอยู่ในรถเดียวกัน การไหว้พระ การเคลื่อนที่ และการรอสลับกันไป เวลากลายเป็นเงื่อนไขที่รู้สึกได้ ทุกจุดหมายต้องประสานร่างกาย ความเชื่อ และจังหวะของคนในบ้านใหม่
ผู้ชมอาจเริ่มจากสองคำถาม ใครกำหนดเส้นทาง และใครแบกรับความต้องการของเส้นทางนั้น อาคารระหว่างทางอาจยิ่งใหญ่ แต่คำหนึ่งหรือการเงียบในรถก็เปลี่ยนความสัมพันธ์ได้ พื้นที่ของหนังเดินทางจึงมีทั้งวิวนอกหน้าต่างและความใกล้ชิดที่หลบไม่ได้ในเบาะแคบ ๆ ทำให้การไปไกลเป็นวิธีรู้จักครอบครัวอีกครั้ง
เวลาในรถเผยจังหวะต่างกันของสมาชิกจากความหลงใหลแอนิเมชันสู่หนังการเดินทางประจำวัน
โบ๊ตเล่าว่าตอนเด็กดู Aladdin ซ้ำ หยุดวิดีโอ วาดรูป และทำแอนิเมชันพลิกหน้าเพื่อเข้าใจภาพเคลื่อนไหว ต่อมา Where Is the Friend’s House? ของอับบาส เคียรอสตามีทำให้เห็นว่าภารกิจง่าย ๆ ก็เป็นหนังสมบูรณ์ได้ ประสบการณ์หนึ่งเปิดจินตนาการ อีกประสบการณ์เพิ่มน้ำหนักให้ชีวิตประจำวัน โดยไม่ต้องแทนที่กัน
เขาเรียนสถาปัตยกรรมก่อนจบปริญญาโท Film/Video ที่ CalArts ความสัมพันธ์กับหนังอ่านได้จากขนาดที่เป็นรูปธรรม คนนั่งตรงไหน กล้องห่างร่างกายเท่าไร และเห็นอะไรขณะเคลื่อนที่ ล้วนเป็นส่วนเล่าเรื่อง โครงสร้างการเดินทางจึงใช้ทั้งสภาพแวดล้อมและระยะเวลาที่คนอยู่ร่วมกันได้ ไม่จำเป็นต้องพึ่งจุดพลิกเรื่องอย่างเดียว
การหยุดอยู่ร่วมกันในวัดทำให้การไหว้พระเป็นเรื่องครอบครัวการร่วมงานกับอภิชาติพงศ์ให้บริบทอย่างไร?
ประวัติในเทศกาลยืนยันว่าโบ๊ตทำงานผู้ช่วยผู้กำกับกับอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุลมานาน รวมถึง Tropical Malady และ Memoria และอภิชาติพงศ์เป็นผู้ร่วมอำนวยการสร้างหนังเรื่องนี้ด้วย โบ๊ตยังมีสารคดีเรื่องยาว Railway Sleepers เป็นประสบการณ์มาก่อน หนังบันเทิงคดีเรื่องแรกจึงเชื่อมทั้งการทำงานกองถ่าย การสังเกตแบบสารคดี และจินตนาการการเล่าเรื่อง
เส้นทางเทศกาลพาเรื่องครอบครัวไทยไปพบคนต่างภาษา ไม่จำเป็นต้องดูเป็นคู่มืออธิบายทุกความเชื่อของไทย การเริ่มจากความเห็นต่าง ความห่วงใย และการเคลื่อนที่อาจพาเห็นความขัดแย้งในชีวิตง่ายกว่า เมื่อเก้าวัดไม่ใช่แค่เก้าจุดเช็กอิน คำถามกลับมาที่คน เราจะทำสิ่งที่คิดว่าทำเพื่อครอบครัวร่วมกับครอบครัวจริง ๆ ได้อย่างไร
