รักมั่นคงแล้ว แต่ Miley Cyrus กลับหาสิ่งที่อยากพูดไม่เจอใน《Bass Persuades》

ตอนนี้ Miley Cyrus ออกผลงานภายใต้ชื่อจริงสั้นๆ ว่า Miley เท่านั้น อัลบั้มสตูดิโอชุดที่ 10 ของเธอ《Bass Persuades》เต็มไปด้วยเพลงบัลลาดและแดนซ์ร็อกจังหวะหนักแน่น แต่ตามคำวิจารณ์ของ Grace Byron จาก The FADER อัลบั้มนี้ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า "การมีความรักและชีวิตที่มั่นคง" จะสร้างผลงานดีๆ ได้เช่นกัน

Byron ย้อนดูประวัติการเปลี่ยนแปลงของ Cyrus ตั้งแต่หลุดพ้นจากภาพลักษณ์ดาราเด็ก หันไปทำแร็พและ EDM ใน《Bangerz》(2013) กลายเป็นบัลลาดไซคีเดลิกใน《Dead Petz》(2015) เดินสายคันทรีป๊อปใน《Younger Now》(2017) เล่นกรันจ์ร็อกใน《Plastic Hearts》(2020) จนมาถึงสองอัลบั้มล่าสุด《Endless Summer Vacation》(2023) และ《Something Beautiful》(2025) ที่ลงตัวกับแนวป๊อปแบบดั้งเดิมมากขึ้น ครั้งนี้《Bass Persuades》ถูกอธิบายว่าอยู่กึ่งกลางระหว่างความเป็นมิตรกับวิทยุแบบ〈Flowers〉กับความสุดขั้วแบบ〈Midnight Sky〉

เพลงไตเติ้ลใช้เสียงพูดและซินธ์มืดหม่นตะโกนเรียกคน Gen Z ว่า "ถึงเวลาเต้นแล้ว" เนื้อเพลงไล่เรียงวิกฤตยุคใหม่: "Candy's cut with fentanyl" ทุ่งเลี้ยงม้าถูกราดยางมะตอยเพราะม้าหายไปหมด คนรุ่นใหม่ไม่มี MTV แต่ "ต้องกลับไปหาอนาล็อก" Byron มองว่าเพลงนี้ติดหูแต่ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน เทียบไม่ได้กับพลังเรียกคนลงฟลอร์แบบ〈Music〉หรือ〈Dance Till The World Ends〉ของ Madonna จุดเด่นที่แท้จริงที่ถูกกล่าวถึงคือเพลงที่สองอย่าง〈Different Religion〉ที่ร่วมงานกับ Model/Actriz เนื้อเพลงร้องว่า "I've got my own god / he drives a fast car" Byron บรรยายว่า Cyrus ในเพลงนี้ "ฟังดูไม่เหมือนกำลังเล่นเซฟ แต่เหมือนทุ่มสุดตัวจริงๆ"

หลังจากนั้น Byron บรรยายว่าอัลบั้มส่วนใหญ่ดิ่งลงเรื่อยๆ เต็มไปด้วยเพลงบัลลาดทั่วไปและช่วงที่พยายามจำลองบรรยากาศคลับแต่กลับดูแปลกๆ ต่อเนื่องกัน Cyrus เลิกกัญชาตั้งแต่ปี 2017 และเลิกเหล้าตั้งแต่ปี 2020 Byron สังเกตว่าชีวิตที่มีสติสัมปชัญญะดูเหมือนจะมาถึงจุดสูงสุดในอัลบั้มนี้และช่วงโปรโมต — Cyrus คนที่เคยร้องเรื่องท่าผาดโผนบนเตียงใน〈Handstand〉หรือเมาสุดเหวี่ยงกับปลาปักเป้าเลี้ยงใน《Dead Petz》แทบไม่หลงเหลือให้เห็นในครั้งนี้ แทนที่ด้วยคำพูดซ้ำซากเกี่ยวกับความรักและความจริงแท้

〈Orbit〉และ〈REDLIGHTS〉ถูกบรรยายว่าเป็นเพลงจังหวะกลางๆ สไตล์ป๊อปกลางยุค 2000 ที่ Byron มองว่าใครร้องก็ได้ นักร้องชาวฝรั่งเศส Amanda Lear เคยกล่าวหาว่า〈REDLIGHTS〉ลอกผลงาน〈The Sphinx〉ของเธอ ส่วน〈Snow〉ที่พยายามบันทึกเรื่องราวการหมั้นหมาย Byron รู้สึกว่าขาดสีสันเฉพาะตัวเช่นกัน เธออยากให้ Cyrus ร้องบทสนทนาตอนคลำแหวนของคู่หมั้นที่เธอเคยเล่าในรายการของ Zane Lowe ออกมาตรงๆ มากกว่า — ตอนนั้น Cyrus พูดติดตลกว่า "ฉันมันเด็กเอาแต่ใจ (brat)"

Byron ยังกล่าวถึงคู่หมั้นและโปรดิวเซอร์ Maxx Morando ที่เคยบอกว่า〈Aftermath〉น่าเบื่อเกินไป จึงเติมจังหวะกลองหนักๆ เข้าไป "ฉันต้องยอมรับ" เธอว่า แต่คิดว่าจังหวะใหม่ยังไม่พอจะกู้เพลงนี้ได้เต็มที่ ทั้งอัลบั้มยังไม่ตัดสินใจว่าจะเอียงไปทางซินธ์หรือกีตาร์กันแน่ ในทางกลับกัน〈Innocent Ways〉ที่ Cyrus ร้องถึงความอยากปกป้องน้องสาวไม่ให้เดินผิดทาง — "เธอโทรหาฉันแค่ตอนดึกๆ ตอนเมายา" — ถูก Byron มองว่าเป็นช่วงที่แสดงตัวตนจริงของเธอได้ดีที่สุด ส่วนเพลงที่ร้องคู่กับ Andrew Wyatt จาก Miike Snow ที่มีท่อนจบแปลกๆ นั้นถูกมองว่าน่าสนใจน้อยกว่าเพลงก่อนหน้า

ท้ายบทความ Byron เขียนว่าตัวเองฟัง Cyrus มาตั้งแต่ยุค Hannah Montana จนถึงตอนนี้ เคยฟัง〈Party in the USA〉จนขึ้นใจ และเคยหลงรักเพลงแปลกๆ ใน《Bangerz》กับ《Dead Petz》เช่นกัน บทสรุปของเธอคือ Cyrus ยังไม่เคยหานักแต่งเนื้อเพลงหรือภาพลักษณ์ที่ใช่สำหรับตัวเองได้จริงๆ — นักร้องคันทรี อดีตขี้ยา ซูเปอร์สตาร์ หญิงสาวผู้กำลังมีรัก นักลึกลับ ตัวตนเหล่านี้เธอมีครบทุกด้าน แต่แทบไม่เคยแสดงออกมาพร้อมกันอย่างกลมกลืน ด้วยเหตุนี้เพลงอย่าง〈Flowers〉〈Wrecking Ball〉เวอร์ชันคัฟเวอร์〈Jolene〉และ〈The Climb〉จึงโดดเด่นเป็นพิเศษ ขณะที่เพลงบัลลาดใน《Bass Persuades》กลับไม่สามารถรองรับพลังเสียงที่แท้จริงของเธอได้เลย