Jimi Hendrix ในภาพวาดแทบไม่เคยกรีดร้อง ส่วนใหญ่กลับดูสายตาลู่ลง สีหน้าเคร่งเครียด ราวกับไม่แน่ใจว่าตัวเองควรยืนอยู่บนเวทีนั้นหรือไม่ นี่คือภาพเฮนดริกซ์ในมุมที่เป็นส่วนตัวที่สุดจากฝีแปรงของรอนนี่ วู้ด (Ronnie Wood) และเป็นมุมมองที่เขาอยากให้คนได้เห็นจริงๆ ในการจัดนิทรรศการครั้งนี้
นิทรรศการมีชื่อว่า《Ronnie Wood: The Jimi Hendrix Portraits》จัดขึ้นที่ Handel Hendrix House ซึ่งก็คืออพาร์ตเมนต์เก่าของเฮนดริกซ์ที่ถนน Brook Street ย่านเมย์แฟร์ กรุงลอนดอน โดยข้างบ้านเคยเป็นที่พักของนักประพันธ์เพลง George Frideric Handel เมื่อสองร้อยปีก่อน นิทรรศการเปิดให้เข้าชมแล้ว และจัดแสดงยาวไปจนถึงวันที่ 11 เมษายน 2027 นอกจากภาพวาดและภาพสเก็ตช์ที่เคยเปิดเผยมาก่อน ครั้งนี้ยังมีภาพเหมือนของเฮนดริกซ์อีก 2 ภาพที่วู้ดเพิ่งวาดเสร็จใหม่และไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน

วู้ดรู้จักกับเฮนดริกซ์ตั้งแต่ปี 1966 ตอนที่เพิ่งย้ายมาลอนดอนใหม่ๆ ช่วงนั้นเขาเล่นเบสให้ Jeff Beck Group และทั้งสองยังเคยอาศัยอยู่ด้วยกันช่วงสั้นๆ ที่ย่าน Holland Park "ตอนที่ผมรู้จักเขา เขาเป็นชื่อที่คนในวงการพูดถึงกันตลอดอยู่แล้ว" วู้ดบอกกับ NME "คนแบบ Eric Clapton ก็ยังพูดว่า 'คุณเห็นปรากฏการณ์ใหม่นี้หรือยัง' ยุคนั้นข่าวในวงในแพร่เร็วมาก ทุกคนพูดกันว่า 'ต้องไปดูเด็กใหม่คนนี้ในเมือง'" เขายังจำได้ว่าครั้งแรกที่ได้คุยกับเฮนดริกซ์จริงจังคือที่ The Speakeasy Club ย่านโซโห "เขาเล่นเสร็จแล้วก็มานั่งที่โต๊ะผม ไม่รู้ทำไม เขาเปิดใจกับผมแบบนั้นเลย"
มากกว่าเฮนดริกซ์บนเวที วู้ดอยากให้คนรู้จักเพื่อนที่ "แทบจะเป็นฤๅษี" คนนี้มากกว่า "ส่วนตัวเขาขี้อายมาก ถึงขั้นไม่ชอบเสียงร้องเพลงของตัวเอง ผมจำได้ว่าเขากังวลเรื่องเสียงร้องมาก ผมบอกเขาว่า 'จิมิ นายไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก... วิธีที่นายเล่นกีตาร์มันชดเชยส่วนนั้นไปหมดแล้ว' ผมบอกให้เขาเลิกกังวลเรื่องร้องเพลงไปเลย เพราะมันยิ่งขับให้วิธีที่เขาเล่นกีตาร์เด่นขึ้นมา" เขายังยอมรับว่าใบหน้าของเฮนดริกซ์วาดยากมาก "สีหน้าเขาแสดงออกเยอะเกินไป บางทีก็วาดลื่นมือ บางทีสายตาก็วาดไม่ตรง แต่โดยรวมแล้วจิตวิญญาณ พลังความเป็นเขา มันก็ยังออกมาให้เห็นอยู่ดี"








