โครงการ “Small Shops, SinoPac” ของมูลนิธิ SinoPac รุ่นที่ 4 นำเสนอการลงมือทำในท้องถิ่นด้านอาหาร งานฝีมือ สิ่งแวดล้อม และการมีส่วนร่วมทางสังคมผ่านสิบร้าน นิทรรศการเล่าเรื่องที่หัวซานวันที่ 3–4 ตุลาคมจบลงแล้ว ส่วนรุ่นที่ 5 เปิดรับสมัครตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ถึง 27 พฤศจิกายน 2026 เวลา 12.00 น. โครงการนี้มีมูลนิธิให้เงินทุนและคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญ โดยสนใจมากกว่ารายได้ของร้านเดียว แต่ดูว่าร้านเป็นจุดพยุงชุมชนอย่างไร การอ่านทั้งบริบทของผู้สนับสนุนและวิธีทำงานประจำวันของร้าน จะทำให้เห็นผลงานชัดกว่าการดูเพียงรายชื่อผู้ได้รับเลือก
Taiping Blue เปลี่ยนกิ่งและใบของไม้ผลให้เป็นสีต่อไปของงานฝีมือ
Taiping Blue ในโถวเปี้ยนเคิง เขตไท่ผิง เมืองไถจง เริ่มจากการย้อมครามของชาวฮากกาและเติบโตในบริบทการฟื้นฟูวัฒนธรรมท้องถิ่นหลังแผ่นดินไหว 921 เมื่อผู้มาเยือนอยากเห็นงานสีอื่นนอกจากสีน้ำเงิน ทีมจึงต่อยอดสู่การย้อมจากพืช โดยซื้อกิ่งและใบต้นปี่แป๋ ลำไย และลิ้นจี่ที่เกษตรกรท้องถิ่นตัดแต่ง มาให้สีชมพูเนื้อ ชมพู และน้ำตาลอ่อนบนผ้า วัสดุจึงไม่ใช่แค่แหล่งกำเนิดสี แต่เชื่อมกับการดูแลเกษตรและความร่วมมือของเพื่อนบ้านด้วย
แบรนด์นำการย้อมไปใช้กับผ้า หิน และหนัง พร้อมจัดทริปสั้นเชื่อมผู้เลี้ยงผึ้ง โรงบ่มไวน์ และถ้ำค้างคาวเป็นเส้นทางท้องถิ่น จุดสำคัญไม่ใช่การขังงานฝีมือดั้งเดิมไว้ในตู้จัดแสดง แต่เปิดให้คนกลับมาสัมผัสผ่านสิ่งของ เวิร์กช็อป และการเดินทาง เมื่อกิ่งใบที่ตัดแล้วมีปลายทาง และร้านท้องถิ่นมีเส้นทางร่วมกัน งานฝีมือก็เติบโตจากเทคนิคหนึ่งไปสู่งานประจำที่ช่วยรักษาความสัมพันธ์
พื้นที่ Taiping Blue จัดแสดงผ้าย้อมสีและผลงานหัตถกรรมการเปลี่ยนผ่านของ Shin Wang Ji ไม่ใช่แค่แต่งโรงงานเก่าเป็นสถานที่เที่ยว
Shin Wang Ji ในอิงเกออยู่ในการดูแลของทายาทรุ่นที่ 4 สวี่ซื่อกังและอู๋เจียหัว ทั้งสองค่อย ๆ เปลี่ยนโรงงานเก่าเป็นโรงงานท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์ ต่อมาได้เปิดตัวแบรนด์เครื่องปั้นตระกูลสวี่ KOGA ในปี 2020 โดยตีความภาชนะผ่านห้าสี ได้แก่ แดงเสียซิง เหลืองเตาเผา เขียวตันชิง ขาวอิงเกอ และดำเจียนซาน นำความทรงจำของแหล่งผลิตเข้าสู่ของใช้ที่ยังวางบนโต๊ะอาหารได้ สีจึงเป็นวิธีเชื่อมประวัติโรงงานกับการใช้งานปัจจุบัน มากกว่าจะเป็นเพียงการตกแต่งบรรจุภัณฑ์
ภาชนะของ Shin Wang Ji เรียงแสดงตามสีต่าง ๆ
สวี่ซื่อกังและอู๋เจียหัวในพื้นที่จัดแสดงของ Shin Wang Jiทีมยังร่วมกับผู้ประกอบการในพื้นที่วางแผน “วันเปิดแหล่งผลิตอิงเกอ” และใช้การสนับสนุนจากโครงการตั้งพื้นที่อเนกประสงค์บนชั้นสองของพิพิธภัณฑ์ เพื่อพัฒนาหลักสูตรเครื่องปั้นและการใช้งานแบบกลุ่ม การรีไซเคิลเซรามิกเพื่อผลิตใหม่ยังเป็นทิศทางในอนาคต ไม่ควรมองว่าเป็นผลสำเร็จของระบบหมุนเวียนที่ทำเสร็จทั้งหมดแล้ว การพาคนเข้ามาในแหล่งผลิตมากขึ้น ตั้งแต่การทำ การใช้ ไปถึงการสอน ช่วยให้การเปลี่ยนผ่านของร้านไม่หยุดอยู่ที่การจัดแสดงสวยงามเพียงครั้งเดียว
ทะเลกับครัวอยู่ร่วมกัน ขยายร้านจากการซื้อขายสู่การมีส่วนร่วมสาธารณะ
“Taiwan Dive” ในผิงตงเปลี่ยนจากงานวิศวกรรมทางทะเลมาสู่การดำน้ำเพื่อสันทนาการ ทำกิจกรรมเก็บขยะทะเล ร่วมกับโรงเรียนประถมจัดพิธีจบการศึกษาใต้น้ำ และก่อตั้งทีมอาสาสมัครทะเลด้วยการสนับสนุนจากโครงการ ส่วน “รื่อหนานไหลซินโร่ว” ในไถจงเปลี่ยนร้านขายเนื้อที่ดำเนินมากว่ายี่สิบปีเป็นครัวอยู่ร่วมกัน ทำงานกับเกษตรกรรายย่อยเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ ทั้งสองเริ่มจากทักษะเดิมแล้วนำความเชี่ยวชาญไปตอบความต้องการชุมชน โดยไม่จำเป็นต้องให้ทุกร้านทำสินค้าวัฒนธรรมแบบเดียวกัน
คุณสมบัติตามประกาศรุ่นที่ 5 คือบุคคลสัญชาติสาธารณรัฐจีนที่อายุครบ 18 ปีและมีร้านจดทะเบียนธุรกิจ ยื่นข้อเสนอทางออนไลน์ เกณฑ์พิจารณารวมความสร้างสรรค์ ผลกระทบทางสังคม การลงมือทำในชีวิตจริง และความเป็นไปได้ ทรัพยากรไม่ได้แบ่งให้ผู้สมัครทุกคนเท่ากันตายตัว แต่ขึ้นกับการพิจารณาและขนาดโครงการ สำหรับผู้อ่าน การสนับสนุนร้านเล็กอาจเริ่มจากดูว่าสินค้า หลักสูตร และความร่วมมือท้องถิ่นยังเกิดขึ้นต่อเนื่องหรือไม่ สำหรับร้าน การอธิบายให้ชัดว่าต้องการแก้ปัญหาอะไรและต้องการความช่วยเหลือด้านใด ก่อนเตรียมให้ทันกำหนดเที่ยงวันที่ 27 พฤศจิกายน จะมีทิศทางกว่าการเรียบเรียงเรื่องราวซาบซึ้งเพียงอย่างเดียว