การเก็บวัฒนธรรมไผ่ของฮ่องกงทำได้มากกว่านำลำไผ่เข้าตู้จัดแสดงหรือไม่ Benboo กับ Scaffold ของ Dennis Cheung จาก Studio RYTE ตอบจากคนละทิศ แบบแรกทำท่อทองแดงให้คล้ายปล้องไผ่ ส่วนอีกแบบประกอบไผ่ใช้แล้วกับชิ้นส่วนร่วมสมัยเป็นโคมไฟ ทั้งสองเคยแสดงต่างประเทศแล้ว บทความฮ่องกงช่วงนี้นำกลับมาอยู่ในบทสนทนาเรื่องวัสดุกับงานช่างของเมือง
แสงอุ่นลอดช่องเปิดของท่อทองแดงทรงคล้ายไผ่
ไผ่เก่ากับแหล่งแสงประกอบเป็นรูปทรงตั้งโต๊ะเตี้ยเหตุใดไม่ใช้ไผ่ก็ยังพูดถึงไผ่ได้?
Benboo ร่วมงานกับ Ricardo Lighting ผู้ผลิตโคมฮ่องกง เริ่มจากท่อทองแดงต่อเนื่อง ใช้การตัดแม่นยำและมือช่างดึงโลหะให้เปิดคล้ายไผ่ผ่า แล้วทำผิวออกซิไดซ์ให้เกิดสีด่าง เมื่อแสงลอดช่อง ผู้ชมรู้จักภาพปล้องไผ่ก่อน เข้าใกล้จึงพบว่าวัสดุไม่ใช่ไผ่อย่างที่คิด
ความเข้าใจคลาดเคลื่อนนี้เปิดบทสนทนา หากโคมแค่เลียนสีไผ่ การมองอาจหยุดที่ผิว แต่เมื่อรู้ว่าท่อโลหะถูกดึงให้เป็นรูปนี้ คำถามจะไปถึงการขึ้นรูป เครื่องจักรกำหนดตำแหน่งรอยตัด ขณะที่มือกำหนดสภาพช่องเปิด ตัวตนวัสดุและกระบวนการจึงเข้าสู่การมองพร้อมกัน
การทำงานมือและผิวท่อระหว่างการผลิตScaffold นำทักษะอะไรมาอยู่บนโคม?
Scaffold ใช้ไผ่เก่า โครงโลหะ ชิ้นส่วนโคมพิมพ์สามมิติ และสายรัดสีส้ม เก็บทรงกระบอกกับผิวไม่สม่ำเสมอของไผ่จริง แล้วเปลี่ยนการดึงตึงและผูกยึดแบบนั่งร้านไผ่ให้เป็นโครงสร้างที่อ่านได้ ต่างจาก Benboo ที่ใช้โลหะจำลองรูปไผ่ สิ่งที่ต้องเห็นคือวัสดุต่างชนิดต่อกันอย่างไร ไม่ใช่เพียงหน้าตาโป๊ะ
Scaffold เก็บสายสีส้มไว้เป็นรอยต่อที่มองเห็น
สองความสูงแสดงความสัมพันธ์ของโครงรองรับกับแสงงานผลิตภัณฑ์มักซ่อนรอยต่อเพื่อให้ดูเป็นหนึ่งเดียว แต่ Scaffold ปล่อยสายรัดและโครงให้เห็น ทำให้เหตุผลการประกอบกลายเป็นหน้าตา ผู้ชมตามสายเส้นหนึ่งเพื่อดูว่าตรึงสองชิ้นใด แล้วสังเกตการแบ่งงานระหว่างแหล่งแสงกับไผ่ได้ ความเข้าใจเริ่มจากจุดเชื่อมตรงหน้าได้ โดยไม่ต้องรู้ศัพท์การผลิตครบทั้งหมดก่อน
สิ่งที่รักษาไว้คือวัสดุหรือวิธีจัดการวัสดุ?
ไผ่กลวง มีขนาดและผิวต่างกันตามธรรมชาติ จึงใช้แนวคิดต่อไม้แผ่นเรียบทั้งหมดไม่ได้ คำถามจากงานนี้คือทำอย่างไรให้โครงสร้างตอบวัสดุ แทนการบังคับทุกลำเข้าพิมพ์เดียว ความยืดหยุ่นและการยอมรับความต่างไม่จำเป็นต้องขาดความแม่นยำ แต่อาจย้ายความแม่นยำไปอยู่ที่รอยต่อซึ่งปรับรับวัสดุแต่ละช่วง
Benboo กับ Scaffold ไม่ใช่สินค้าเพิ่งเปิดขายวันนี้ และมีประเด็นมากกว่าคำเรียกกว้างว่าโคมรักษ์โลก สิ่งน่าสนใจคือการย่อขยายงานช่างเมืองมาสู่ของใช้ในบ้าน จากตารางที่เห็นไกล ๆ ไปถึงมือดึงสาย จากพื้นผิวไปถึงความรู้การเชื่อม แม้วัตถุออกจากถนนฮ่องกงแล้ว ท่าทางที่ยังอ่านออกเหล่านี้ก็พาความทรงจำเฉพาะถิ่นไปด้วย
