เดือนกรกฎาคม ปี 1987 Johnny Marr ตัดสินใจออกจากวง The Smiths หน้าที่มือกีตาร์ที่เขาทิ้งไว้ถูกส่งต่อให้ Ivor Perry อดีตสมาชิกวง Easterhouse ไปพักหนึ่ง แต่ Perry กับ Morrissey เข้ากันไม่ได้ พอถึงตอนที่อัลบั้มที่สี่และเป็นอัลบั้มสุดท้ายของวง อย่าง "Strangeways, Here We Come" วางขายในเดือนกันยายน วงตำนานจากแมนเชสเตอร์วงนี้ก็แทบจะสิ้นสภาพไปแล้วในทางปฏิบัติ
ในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร MOJO เมื่อไม่นานมานี้ Marr ย้อนกลับไปพูดถึงช่วงเวลาวุ่นวายนั้น และเอ่ยถึงบุคคลสำคัญที่ไม่มีใครคาดคิด นั่นคือ Paul McCartney
Marr เล่าว่าเขาได้ใช้เวลา "ทั้งวันที่ยาวนานและเหลือเชื่อ" ร่วมกับ Paul McCartney และ Linda McCartney ภรรยาของเขา Linda นั้นเป็นมิตรมาก คอยถามไถ่ความเป็นอยู่ของเขาตลอด พอถึงคราวที่ McCartney อยู่ด้วย Marr ก็เล่าเรื่องวงแตกให้ฟังทั้งหมด "ผมมองหน้าเขา รอคำตอบ เขาพูดแค่ว่า 'วงดนตรีมันก็แบบนี้แหละ'" Marr บอกว่านี่คือ "คำตอบที่เจ๋งมาก" หลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่มีคนมาขอคำแนะนำเรื่องชีวิตจากเขา เขาก็จะหยิบประโยคนี้มาใช้เสมอ — บางเรื่องมันก็ไม่จำเป็นต้องเจาะลึกอะไรมากมาย
การพบกันครั้งนั้นไม่ได้เป็นแค่การพูดคุยธรรมดา Marr เคยเปิดเผยรายละเอียดไว้ในบทสัมภาษณ์กับ The Auto Jubilator เมื่อปี 2012 ว่าถึงแม้ทั้งคู่จะไม่ได้เข้าห้องอัดเสียงอย่างเป็นทางการ แต่ก็ใช้เวลาถึงแปดเก้าชั่วโมงเต็ม "เล่นกันไปเรื่อย ๆ เล่นกันหนักและดังมาก" เขาบรรยายว่า McCartney "เล่นเบสเก่ง ร้องเพลงก็เก่ง" นี่คือสิ่งแรกที่เขาทำหลังวง The Smiths แตก "มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก" หลังจากนั้นทั้งสองก็เจอกันบ้างเป็นครั้งคราว แต่ไม่เคยเล่นดนตรีด้วยกันอีกเลย "เขาเป็นคนที่เป็นมิตรและมีมารยาทดีเสมอ"
สำหรับ Marr แล้ว ประโยค "วงดนตรีมันก็แบบนี้แหละ" ในแง่หนึ่งก็เป็นตัวกำหนดทิศทางอาชีพของเขาในเวลาต่อมา เขายอมรับว่าหลังวงแตกเขาไม่ได้รีบไปตั้งวงใหม่ แต่ยินดีที่จะเป็นมือกีตาร์สนับสนุนให้กับศิลปินหลายคน Matt Johnson จากวง The The เป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมานาน ส่วน Bernard Sumner จาก New Order, Chrissie Hynde จาก Pretenders รวมถึงการร่วมงานอัดเสียงกับ Bryan Ferry ในเวลาต่อมา ล้วนเป็นความร่วมมือที่เขาให้คุณค่า "ถ้าเอาประสบการณ์เหล่านี้มาเขียนเป็นเรซูเม่ มันอาจดูเหมือนผมทำงานแบบเร่ร่อนไปเรื่อย แต่ผมรู้ว่าเมื่อไหร่ที่งานในมือมันเป็นงานดี ๆ บางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องคิดให้ลึกเกินไป"
ความทรงจำนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอีกครั้ง จังหวะพอดีกับความเคลื่อนไหวใหม่ของวง The Smiths เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา Rough Trade ประกาศเตรียมเปิดตัวกล่องแผ่นเสียงไวนิล "Rough Trade 45s: Volume 2" รวบรวมซิงเกิลคลาสสิกของค่ายจากศิลปินอย่าง The Fall, Aztec Camera, Mazzy Star, Scritti Politti, Robert Wyatt มาผลิตซ้ำใหม่ จำกัดจำนวนเพียง 1,000 ชุด วางจำหน่าย 30 ตุลาคมนี้ หนึ่งในนั้นคือซิงเกิลของ The Smiths ที่ Morrissey และ Marr เป็นผู้คัดเลือกด้วยตัวเอง ฝั่ง A คือ "The Headmaster Ritual" และฝั่ง B คือ "I Want The One I Can't Have" ทั้งสองเพลงมาจากอัลบั้ม "Meat Is Murder" ปี 1985 แต่ไม่เคยถูกปล่อยเป็นซิงเกิลผ่าน Rough Trade มาก่อน ครั้งนี้จึงถือเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองเพลงจะปรากฏตัวในรูปแบบซิงเกิลอย่างเป็นทางการ
