ห้อง 302 ขยายมุมมองทางประวัติศาสตร์ด้วยการนำภาพต่างรุ่นมาอยู่ร่วมกัน ภาพบุคคลกลางแจ้งของ LEE Ti-Chin และภาพการออกไปเที่ยวของ DENG Nan-Guang ที่อยู่ระหว่างการบันทึกกับการจัดฉาก ถูกนำมาเปรียบเทียบกับภาพแฟชั่นของ TSAI Jung-Li, LIN Tien-Fu และ Joshua LIN ส่วน CHUANG Ling, CHANG Liang-I และ LIN Hou-Jun เพิ่มมุมมองของครอบครัว การมองจากพื้นที่ธรรมชาติและสื่อกระแสนิยมไปสู่ความสัมพันธ์ใกล้ชิด ช่วยให้เปรียบเทียบได้ว่าสไตล์ไต้หวันค่อย ๆ สะสมผ่านภาพในชีวิตและภาพเชิงพาณิชย์อย่างไร แทนการมองเฉพาะไอเท็มที่กำลังนิยมในฤดูกาลหนึ่ง
จากภาพถ่ายกลับสู่ดีไซน์ที่สวมใส่ได้
ห้อง 303 มีเส้นทางที่เชื่อมกับการออกแบบเสื้อผ้าโดยตรง งานขีดเขียนและภาพร่างกายผู้หญิงของ QUO Ying-Sheng เคยเป็นแรงบันดาลใจให้ Jamei CHEN และนิทรรศการยังนำผ้าพันคอและชุดสั่งตัดของเธอมาจัดแสดง จุดสนใจจึงขยายจากภาพถ่าย ไปสู่วิธีที่ภาพกลายเป็นลวดลายบนผืนผ้าแล้วกลับสู่ร่างกายผู้สวมใส่ Isa HO ใช้การร่วงหล่นเพื่อวางร่างกายในชั่วขณะที่เสียสมดุล ส่วน Anna Yun-Ching HAN ใช้ร่องรอยบนร่างกายรองรับประสบการณ์ เป็นการเปิดมุมมองใหม่ต่อท่วงท่าสง่างามที่พบเสมอในภาพแฟชั่น