เก้าอี้พลาสติกจากห้องรอในเรือนจำ ถูกรื้อและประกอบใหม่ให้กลายเป็นรูปดาวปลายแหลมแบบของเล่นเด็กที่เรียกว่า "jacks" นี่คือประติมากรรมที่ตรงไปตรงมาที่สุดชิ้นหนึ่งในนิทรรศการเดี่ยว《Clockwork》ของ Sable Elyse Smith นั่นคือการบิดเฟอร์นิเจอร์ของระบบที่ไร้อารมณ์ที่สุด ให้กลายเป็นสิ่งที่เด็กๆ จะนั่งยองๆ เล่นบนพื้น ส่วนเก้าอี้ชุดเดียวกันอีกชุดหนึ่งถูกรื้อให้กลายเป็นรูปกางเขน ตอกติดผนัง อยู่กึ่งกลางระหว่างการลงโทษ การเล่น และสัญลักษณ์ทางศาสนา โดยไม่มีคำตอบที่ชัดเจน
《Clockwork》เคยจัดแสดงที่ The Contemporary Austin มาก่อน และตั้งแต่วันที่ 24 กันยายนเป็นต้นไป จะย้ายมาจัดที่ The FLAG Art Foundation ในนิวยอร์ก โดยจะจัดแสดงไปจนถึงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2027 Smith คือผู้ได้รับรางวัล Suzanne Deal Booth / FLAG Art Foundation Prize ประจำปี 2026 และในการจัดแสดงที่นิวยอร์กครั้งนี้ ได้ขยาย "ความรู้สึกเหมือนภาพยนตร์" ของผลงานให้กลายเป็นพื้นที่ที่เกือบจะเหมือนเวทีการแสดงแบบดื่มด่ำ โดยสื่อที่นำมาจัดแสดงครอบคลุมทั้งประติมากรรม วิดีโอ นีออน และภาพถ่าย
ผลงานวิดีโอสองชิ้นเป็นแกนหลักของนิทรรศการ 《LAUGH TRACK, OR WHO'S THAT PEEKING IN MY WINDOW》 จากปี 2021 ถูกจัดแสดงคู่กับ 《skin suit》 (2026) ที่สร้างขึ้นใหม่สำหรับรางวัลนี้โดยเฉพาะ ทั้งสองชิ้นผสมผสานฟุตเทจจริงกับฟุตเทจที่สร้างขึ้นเอง โดยนำวัตถุดิบมาจากฉากไล่ล่าตำรวจกับผู้ร้ายและภาพจากกล้องแอบถ่ายที่รายการเรียลิตี้มักใช้กัน วัตถุดิบเหล่านี้มีจังหวะที่ชวนให้นึกถึงหนังระทึกขวัญอยู่ในตัวเอง Smith จงใจให้ผู้ชมสลับอารมณ์ไปมาระหว่างความตึงเครียด ความไร้สาระ และความอึดอัดใจ เพื่อบังคับให้จ้องมองกรอบอคติที่ซ่อนอยู่ในภาพประเภทนี้อยู่แล้วอย่างจังๆ
ผลงานนีออนใช้ภาษาเองเป็นสนามรบ Smith ยืมภาษาทางสายตาจากป้ายโฆษณาเชิงพาณิชย์และป้ายประกาศของหน่วยงานราชการ ให้ตัวอักษรสามารถทั้งผลิตซ้ำอคติ และในขณะเดียวกันก็อาจถูกบิดให้มีความหมายอื่นได้ นิทรรศการไม่ได้ระบุชัดเจนว่าเป็นถ้อยคำใดบ้าง แต่เบาะแสนี้ใช้ตรรกะเดียวกันกับประติมากรรมและวิดีโอ นั่นคือ วัตถุในชีวิตประจำวันที่คุ้นเคย เมื่อถูกนำไปจัดวางใหม่ในบริบทของการเฝ้าระวังและการคุมขัง ก็จะไม่มีวันอ่านกลับไปเป็นรูปแบบเดิมได้อีกต่อไป
ข้อมูลบัตรเข้าชมนิทรรศการไม่ได้ระบุไว้ในเอกสารประกอบ
