ผลงานส่วนใหญ่ที่พูดถึง "การออกแบบใหม่จากวัสดุรีไซเคิล" มักเริ่มต้นด้วยการขัดรอยต่อ ฟองอากาศ และความแตกต่างของสี ให้เนียนจนราวกับไม่เคยถูกทิ้งมาก่อน แต่ Ninefold: A Distributed Resonant Field ทำตรงกันข้าม ความแตกต่างของความโปร่งแสงที่เกิดจากการผสมเม็ด PLA รีไซเคิลแล้วนำมาพิมพ์ใหม่ พื้นผิวที่สลับไปมาระหว่างความด้านและความใส รวมถึงลวดลายที่ซ้อนทับเป็นชั้นๆ ทั้งหมดนี้ถูกปล่อยไว้บนพื้นผิว ไม่ถูกขัดออก เพราะสิ่งที่ผลงานชิ้นนี้ต้องการสื่อ คือกระบวนการที่วัสดุถูกทิ้งแล้วถูกหล่อหลอมกลับมาเป็นรูปทรงใหม่นั่นเอง

ผลงานติดตั้งชิ้นนี้เป็นความร่วมมือระหว่างสถาปนิก Hyojin Kwon (ผู้ก่อตั้งสตูดิโอ Pre- and Post-) นักเพอร์คัชชัน/นักแต่งเพลง/ศิลปินมัลติมีเดีย Jeremy Muller และสถาปนิกผู้เป็นนักวิจัยด้านวัสดุ Misri Patel วัตถุดิบคือเศษ PLA ที่ถูกทิ้งจากการพิมพ์ในห้องแล็บ ถูกนำมาบดเป็นเม็ด ผสมกับวัสดุใหม่ แล้วพิมพ์ขึ้นใหม่เป็นวัตถุขนาดใหญ่ 9 ชิ้น ผ่านกระบวนการผลิตแบบ pellet-based additive manufacturing ในสเกลใหญ่ การแบ่งงานของทั้งสามคนก็สะท้อนถึงลักษณะเฉพาะของผลงานนี้เอง มันไม่ใช่แค่ประติมากรรมธรรมดา และก็ไม่ใช่แค่งานติดตั้งเสียงธรรมดา แต่เป็นการทำงานพร้อมกันของเรขาคณิตทางสถาปัตยกรรม การปรับจูนเสียง และการวิจัยวัสดุ ทั้งสามสายพร้อมกัน

เก้าวัตถุ เก้าความถี่

ประติมากรรม PLA รีไซเคิล 9 ชิ้นที่ต่างส่งเสียงของตัวเอง Ninefold เปลี่ยนเศษวัสดุจากเครื่องพิมพ์ 3 มิติให้กลายเป็นสนามเสียงที่เปลี่ยนทำนองตามการเคลื่อนไหว

วัตถุทั้งเก้าชิ้นนี้ไม่ใช่สำเนาเก้าชิ้นจากแม่พิมพ์เดียวกัน ทีมงานใช้อัลกอริทึม reaction-diffusion เพื่อสร้างรูปทรง ให้ตัวโครงสร้างขยาย หด บิด และพับตัวเอง ผลลัพธ์ที่ได้คือบางชิ้นเป็นเสาสูงเรียว บางชิ้นคอดตรงกลางแล้วขยายออกเป็นห้องกำทอนที่ปลายทั้งสองด้าน แต่ละชิ้นมีสัดส่วนและการจัดวางที่ไม่เหมือนกัน ที่สำคัญกว่านั้นคือแต่ละชิ้นถูกปรับจูนให้ตรงกับความถี่เฉพาะในสเปกตรัมฮาร์โมนิก ทำหน้าที่เป็นตัวกำทอนเสียงจริงๆ ไม่ใช่แค่เครื่องประดับ เมื่อนำวัตถุทั้งเก้าชิ้นมาจัดเรียงเป็นแถวสามคูณสาม แหล่งกำเนิดเสียงก็ไม่ได้รวมศูนย์อยู่ที่ลำโพงหรือจุดใดจุดหนึ่งอีกต่อไป แต่กระจายอยู่ทั่วทั้งพื้นที่ เมื่อผู้ชมเดินไปยังตำแหน่งต่างๆ ชุดเสียงกำทอนที่ได้ยิน แสงและความสัมพันธ์เชิงเรขาคณิตที่เห็นก็จะเปลี่ยนไปด้วย นั่นหมายความว่าประสบการณ์ของแต่ละคนที่เดินออกจากนิทรรศการนี้จะไม่มีทางเหมือนกันเลย

ตัวกำทอนแต่ละชิ้นถูกผลิตแบบแยกส่วนเป็นโมดูล แล้วจึงนำมาประกอบเป็นโครงสร้างสมบูรณ์ วิธีนี้ช่วยแก้ปัญหาเรื่องการขนส่ง การบำรุงรักษา และการจัดวางใหม่ในอนาคตไปพร้อมกัน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ผลงานทั้งเก้าชิ้นนี้ในทางทฤษฎีสามารถถูกถอดประกอบ ย้ายไปยังพื้นที่อื่น และจัดเรียงใหม่เป็นแถวที่แตกต่างออกไปได้

Ninefold จัดแสดงร่วมกับนิทรรศการ "Plastic Reimagined: Material Agency & Circular Design" ซึ่งสำรวจการนำพลาสติกเหลือทิ้งมาใช้ในสเกลสถาปัตยกรรม ครอบคลุมทั้งการออกแบบเชิงคำนวณ การทดลองวัสดุ และการผลิตขนาดใหญ่ เมื่อมองสองโครงการนี้คู่กัน ตรรกะก็ชัดเจน นั่นคือไม่ได้มองเศษพลาสติกเป็นปัญหาที่ต้องกำจัด แต่มองเป็นแหล่งวัสดุที่สามารถงอกงามเป็นเรขาคณิตใหม่ คุณสมบัติทางเสียงใหม่ และความสัมพันธ์เชิงพื้นที่แบบใหม่ได้

นิทรรศการจัดแสดงตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคม 2026 ที่ Reeves House Visual Arts Center เมือง Woodstock รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ไปจนถึงวันที่ 24 กันยายน นอกจากนี้ยังมีกิจกรรม Night Viewing ในคืนวันที่ 20 สิงหาคม โดย Kwon, Muller และ Patel จะร่วมพูดคุยเสวนา ตามด้วยการแสดงสดแบบด้นสดความยาวหกสิบนาทีโดย Muller ซึ่งจะทำให้วัตถุกำทอนทั้งเก้าชิ้นได้ "ถูกบรรเลง" อย่างแท้จริงอีกครั้งท่ามกลางแสงและเสียงหลังปิดพื้นที่จัดแสดง โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากโครงการ ReCreateIt ของมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐฯ (NSF) สถาบันวิจัยการผลิตแห่ง Georgia Institute of Technology รวมถึงคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และคณะดนตรี ภาพถ่ายโดย Arsh Khanna