Fondation Cartier pour l’art contemporain ในปารีสกำลังจัด The Harvest Season ของ Ibrahim Mahama ระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม 2026 ถึง 28 กุมภาพันธ์ 2027 ศิลปินจาก Tamale ประเทศกานาเชิญศิลปินและกลุ่มศิลปะเก้ารายมาร่วมในพื้นที่ใหม่ของมูลนิธิ กระสอบ เก้าอี้ โครงโรงงาน และสิ่งทอกลายเป็นประวัติศาสตร์ที่อ่านได้ผ่านร่องรอยและการจัดวาง พร้อมตั้งคำถามว่าสินค้าเคลื่อนย้ายไปแล้ว ชีวิตของใครยังคงเหลืออยู่
กระสอบไม่ได้มีเพียงพื้นผิว แต่เป็นบันทึกการเดินทาง
กระสอบหยาบที่ Mahama ใช้ต่อเนื่องสัมพันธ์กับเครือข่ายขนส่งสินค้าอย่างโกโก้ การผลิต การบรรทุก และการหมุนเวียนซ้ำทิ้งคราบ รอยซ่อม และเครื่องหมายไว้ เมื่อเข้ามาในห้องแสดงงาน แรงงานที่เคยซ่อนอยู่หลังบรรจุภัณฑ์กลับถูกขยายให้เห็น นอกจากมองเป็นพื้นที่สีแล้ว ตะเข็บ ความซีดที่ไม่เท่ากัน และร่องรอยใช้ซ้ำยังทำให้การค้าระหว่างประเทศที่ดูเป็นนามธรรมมีหลักฐานทางกายภาพ
วิธีมองเดียวกันใช้กับ Parliament of Ghosts ได้ แถวเก้าอี้ว่างที่โค้งรับกันชวนให้นึกถึงที่ประชุมหรือสภา แต่ผู้คนที่หายไปสร้างความตึงเครียดอีกชั้น ใครเคยพูด ใครถูกทิ้งไว้ และเสียงใดไม่เคยถูกบันทึก ความหนาแน่นของที่นั่งไม้มีขนาดใกล้เคียงสถาปัตยกรรม ผู้ชมต้องใช้ตำแหน่งยืนของตนสัมผัสระยะระหว่างปัจเจกกับส่วนรวม
ย้ายโรงงานเข้าห้องแสดง เพื่อมองพื้นที่หลังการผลิต
Things Fall Apart นำส่วนหนึ่งของประวัติโรงงานแก้ว Aboso ในกานามาสู่ปารีส โครงโลหะ วัตถุเรียงแถว และช่องเก็บของอ้างอิงหน้าที่ผลิตและเก็บรักษาของโรงงานเดิม การย้ายครั้งนี้ไม่ใช่แค่โชว์ของเก่า เมื่อชิ้นส่วนโรงงานออกจากที่ทำงาน ผู้ชมยังต้องคิดถึงคนงาน ความรู้ และความทรงจำสาธารณะว่าจะถูกเก็บหรือหลงลืมอย่างไรหลังอุปกรณ์หยุดทำงาน
Things Fall Apart มีโครงโรงงานและตัวอักษรเกี่ยวกับการผลิตแก้วผนังเก็บของแบ่งช่องในภาพมีทั้งกระสอบที่พับและม้วนซ้อนอยู่ ทำให้สายตาเคลื่อนระหว่างขนาดรวมกับวัสดุแต่ละชิ้น ไกลออกไปเห็นระเบียบและเรขาคณิต ใกล้เข้ามาจึงสังเกตความสึก รอยยับ และร่องรอยการใช้ นี่เป็นทางเข้าถึงงานได้อย่างหนึ่ง คือดูว่าพื้นที่ประกอบขึ้นอย่างไร แล้วค่อยถามว่าทำไมวัสดุเหล่านี้จึงอยู่ที่นี่ โดยไม่รีบลดงานติดตั้งให้เหลือสัญลักษณ์เพียงความหมายเดียว
กระสอบที่พับและม้วนซ้อนอยู่ในผนังเก็บของแบ่งช่อง เผยให้เห็นความสึกและร่องรอยการใช้ผู้ร่วมงานเก้ารายขยายสายตาให้พ้นผู้สร้างคนเดียว
นิทรรศการไม่ได้มีเฉพาะงานของ Mahama ผู้ร่วมแสดงมีทั้งศิลปินสิ่งทอ Dorothy Akpene Amenuke ช่างภาพ James Barnor จิตรกร Gideon Appah และศิลปินกับกลุ่มอื่น ความต่างของรุ่น สื่อ และบริบทการทำงานทำให้แรงงาน การศึกษา และชีวิตร่วมกันปรากฏผ่านหลายรูปแบบ ขนาดของสิ่งทอทำมือยังสร้างจังหวะให้เทียบกับงานติดตั้งเชิงสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่
งานสิ่งทอของ Mahama และ Dorothy Akpene Amenuke สนทนากันในพื้นที่เดียวคนสนใจเสื้อผ้า การออกแบบ และวัฒนธรรมเมืองอาจเริ่มจากวัสดุคุ้นเคย ผ้าถูกเย็บอย่างไร เก้าอี้จัดร่างกายแบบไหน และสินค้าถูกแยกประเภทเก็บไว้อย่างไร คุณค่าของงานคือทำให้สิ่งของประจำวันกลับมามีรายละเอียด ไม่ใช่เพียงภาพห้องแสดงอันยิ่งใหญ่ ตรวจหัวข้อและวันจัดได้จากคำแนะนำสูจิบัตรนิทรรศการทางการ ราคาสูจิบัตรไม่ใช่ค่าบัตรเข้าชม การวางแผนเยี่ยมชมต้องดูประกาศของมูลนิธิแยกต่างหาก
