ตู้จงเก้า ศิลปินพู่กันจีนถึงแก่กรรม กระทรวงวัฒนธรรมไต้หวันเตรียมขอประกาศยกย่องจากประธานาธิบดี

ตู้จงเก้า (杜忠誥) ศิลปินอักษรศิลป์จีนถึงแก่กรรม กระทรวงวัฒนธรรมไต้หวันประกาศเมื่อ 29 ตุลาคม โดยระบุอายุ 78 ปีในข่าวรำลึกถึงผู้ทำงานทั้งสร้างสรรค์ วิชาการ และการศึกษา พร้อมแจ้งว่าจะขอให้ประธานาธิบดีออกประกาศยกย่อง หลี่หย่วน รัฐมนตรีวัฒนธรรมแสดงความอาลัยและยกย่องบทบาทต่อการพัฒนาและสืบทอดศิลปะพู่กันในไต้หวัน คำว่าจะขอเป็นขั้นตอนต่อไป ไม่ได้หมายความว่าออกประกาศแล้ว เมื่อย้อนมองชีวิตของเขา พู่กันกับหมึกไม่ได้แยกจากงานประจำวัน แต่เชื่อมกับการอ่าน การสอน และการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

เริ่มจากจางฮว่าและการศึกษาครู

เขาเกิดในปี 1948 ที่ตำบลผีโถว เมืองจางฮว่า และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยครูไถจงประจำมณฑลไต้หวันในปี 1964 ซึ่งเป็นสถาบันเดิมของมหาวิทยาลัยการศึกษาแห่งชาติไถจงในปัจจุบัน หลังจบการศึกษาเคยสอนที่โรงเรียนประถมจิ้วจวง เขตหนานกั่ง ไทเป ก่อนเรียนต่อด้านภาษาจีนที่มหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวัน เส้นทางจากการฝึกครูสู่การศึกษาคัมภีร์ทำให้ประวัติงานพู่กันของเขามีน้ำหนักทั้งห้องเรียนและโต๊ะหนังสือ รายชื่อรางวัลอย่างเดียวอธิบายได้ไม่ครบ

เขายังกลับไปเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ปี 1987 เริ่มศึกษาระดับบัณฑิตด้านศิลปะที่มหาวิทยาลัยสึคุบะในญี่ปุ่น ได้ปริญญาโทปี 1990 และปริญญาเอกด้านวรรณคดีจากมหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวันในปี 2001 แต่ละช่วงเชื่อมศิลปะกับตัวอักษร บทความย้อนประวัติที่มหาวิทยาลัยเผยแพร่ในปี 2017 บันทึกว่าเขาให้ความสำคัญกับการเข้าใจเนื้อหาที่จะเขียนก่อนถ่ายทอดความคิดผ่านพู่กัน นี่เป็นหลักฐานจากช่วงที่ยังมีชีวิต ไม่ใช่บทสัมภาษณ์ใหม่ของรายงานนี้

การสอนและวิจัยตัวอักษรนอกงานพู่กัน

งานสอนครอบคลุมมหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวัน มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติไต้หวัน และมหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติไทเป รวมถึงการร่วมเรียบเรียงและตรวจตำราอักษรศิลป์ระดับมัธยมปลาย กระทรวงระบุหนังสือ เช่น 《書道技法123》, 《說文篆文訛形釋例》 และ 《漢字沿革之研究》 ตลอดจนการร่วมจัดทำเล่มว่าด้วยอักษรศิลป์ในชุดศิลปะคลาสสิกไต้หวัน หัวข้อเหล่านี้ชี้ว่าข้างเส้นพู่กันยังมีคำถามเรื่องวิธีเขียน รูปตัวอักษร และประวัติของภาษาเขียน

ด้านสร้างสรรค์ กระทรวงทบทวนว่าเขาเชื่อมอักษรแบบตราประทับ เสมียน บรรจง กึ่งหวัด และหวัด พร้อมสนับสนุนการทดลองใหม่ จึงไม่จำเป็นต้องมองประเพณีกับความเปลี่ยนแปลงเป็นคนละขั้ว การรู้จักหลายแบบอักษรและค้นหาการแสดงออกของตนอยู่ในการทำงานระยะยาวเดียวกันได้ เขาได้รับรางวัลศิลปะแห่งชาติ รางวัลวรรณศิลป์จงซาน รางวัลสูงสุดสาขาพู่กันจากนิทรรศการศิลปะประจำมณฑลพร้อมสิทธิ์ไม่ต้องผ่านการคัดเลือกถาวร และรางวัลอู๋ซานเหลียนสาขาพู่กัน รวมถึงเครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกใสชั้นที่สองในปี 2016 รางวัลบันทึกผลสำเร็จ ส่วนการสอนกับหนังสือทิ้งทางให้คนรุ่นหลังเดินต่อ

การอ่านกับพู่กันในภาพสามใบ

ภาพที่แนบข่าวทำให้เส้นทางนี้มีขนาดของชีวิตประจำวัน ภาพหนึ่งเขาสวมหมวกและเสื้อฟ้าอ่อน ยืนหลังโต๊ะไม้ที่มีอักษรหมึกขนาดใหญ่ โดยมีพู่กันใหญ่แขวนข้าง ๆ อีกภาพนั่งหน้าโต๊ะริมหน้าต่าง มีหนังสือเปิดและแว่นตาวางอยู่ รวมถึงภาพขาวดำสมัยหนุ่มในชุดสูท ภาพเหล่านี้เชื่อมตัวบุคคล พู่กัน และสภาพแวดล้อมการอ่าน แต่ข้อมูลครั้งนี้ไม่ได้ระบุปีถ่ายของแต่ละภาพหรือชื่อผลงานบนโต๊ะ จึงไม่กำหนดว่าเป็นภาพจากนิทรรศการใดหรือผลงานสำคัญชิ้นใด

ผลงานที่กระทรวงยกตัวอย่าง ได้แก่ 《趙甌北論詩絕句五首行草書屏》, 《洞山良价金言》, 《菜根譚》 และ 《誠·閒·樸》 พร้อมระบุว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติไต้หวันและพิพิธภัณฑ์ศิลปะเถาหยวนมีงานในคอลเลกชัน ผลงาน หนังสือวิจัย และบันทึกการสอนจึงเป็นทางกลับไปทำความรู้จักเขาหลังข่าวการจากไป ประกาศนี้ยังไม่ได้แจ้งกำหนดนิทรรศการรำลึก งานอำลาสาธารณะ หรือการจัดแสดงผลงาน การเข้าชมและร่วมรำลึกควรยึดประกาศทางการภายหลังจากครอบครัวหรือสถาบัน